head-bannongjok-min
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
วันที่ 27 พฤศจิกายน 2021 6:30 AM
head-bannongjok-min
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
หน้าหลัก » นานาสาระ » เพราะป่าไม่ใช่ที่ปลอดภัยของใครก็ตาม

เพราะป่าไม่ใช่ที่ปลอดภัยของใครก็ตาม

อัพเดทวันที่ 9 ธันวาคม 2020

ป่าไม่ใช่ที่ปลอดภัย

ป่าไม่ใช่ที่ปลอดภัย

ป่าไม่ใช่ที่ปลอดภัย เขาชอบใช้ชีวิตอย่างอิสระอยากค้นหาสิ่งที่พิเศษสิ่งที่ลึกลับค้นหาเผาที่สูญหายของป่าอเมซอนรวมถึงสมบัติที่ซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งในใจกลางป่านั่นเป็นเหตุผลที่เขาออกจากอิสราเอลมาในปีคริสต์ศักราช 1981 เขาเดินทางไปที่ทวีปอเมริกาใต้ประเทศโบลิเวียจนได้พบกับมาคัดครูชาวสวิสที่ท่าเรือถังกูเดินทางด้วยกันและยังพบกับเควินทางพาเพื่อนซี้ของมาคัดคนที่เป็นตำนานของเหล่าแบ็คแพ็คเกอร์เขาเที่ยวถ่ายภาพสวยๆทั่วอเมริกาใต้

และนี่คือจุดเริ่มต้นการเดินทางของพวกเขาครับในคืนนั้นยอด 4 เจอกับหญิงสาวที่ลานกางเต็นท์เธอทำน้ำผลไม้พื้นเมืองให้เขาดื่มรสชาติมันจะห่วยแตกแต่เมื่อมันเริ่มออกฤทธิ์มันทำให้ทั้งคู่เมาแล้วได้เสียกันครับในวันต่อมาย้อนมาคัดและเควิน ได้ออกเดินทางไปที่เมืองมาจากนั้นยอดที่ไปเดินเล่นชมเมืองอยู่เพียงลำพังขณะนั้นเองเขาก็เลยเจอกับพราวพราวบอกว่าเขาเป็นอดีตผ่านและยังเคยเจอ ชนเผ่าอินเดียที่หายสาบสูญ

นั่นทำให้ยอดพี่ตาลุกวาวเลยครับเพราะเหตุผลที่เขามาที่นี่ก็เพื่อตามหาชนเผ่านั้นแต่มันก็ต้องเดินทางเข้าไปในใจกลางป่าแสนจะอันตรายอย่างป่าอเมซอนยอสซี่จึงได้ชวนมาครับในเซเว่นไปด้วยตอนแรกมาคัดก็ไม่อยากจะไปนะครับเพราะเขามีแผนที่จะเดินทางกลับบ้านแต่เมื่อทั้งสามคนได้คุยลาวได้เผยถึงจุดหมายที่เขาจะพาไปซึ่งมันไม่มีอยู่ในแผนที่และในแม่น้ำแถวนั้นก็เต็มไปด้วยทองครับแถม

เควินจะได้ถ่ายรูปในช็อปสวยๆทีจะได้ถ่ายแค่ครั้งเดียวในชีวิตนั้นทำให้ทั้งสามคนตกลงที่จะออกเดินทางไปกับข้าวครับเหมือนพวกเขาเตรียมตัวหาของใช้ที่จำเป็นต่อการดำรงชีพในป่าเสร็จก็มีแต่ความสุข แต่มันก็ทำให้มาขัดขวางเสียเป็นอย่างมากครับแล้วบอกว่าพวกเราควรกลับกันเถอะในป่านี้มีอันตรายอยู่รอบตัวในวันที่สองของการเดินป่าเกิดฝนตกขึ้นครับทั้ง 3 คนโวยวายคราวกันใหญ่เลยครับ

เรื่องที่เขาบอกว่าอีก 2 อาทิตย์ก่อนที่จะเข้าฤดูฝนตาบอกว่านี่มันแค่บอกเท่านั้นเองอย่างไรคราวหน้าฝนของจริงซะหน่อยในพื้นที่ 2 นี้พวกเขาก็ได้กินแค่ตัวตนเท่านั้นครับมันทำให้พวกเขาเบื่อเป็นอย่างมากคราวถึงสัญญากับทุกคนว่าพรุ่งนี้จะไปหาเนื้อสัตว์ไม่กินการเดินทางในวันต่อมาดูเหมือนว่ามาครับจะมีอาการเจ็บเท้านิดหน่อยครับพวกเขาจึงเดินทางที่ช้าเป็นผลให้เราเดินนำไปไกลจนพวกเขาตามไม่ทันทั้ง 3 คนตะโกนร้องเรียกข่าวทว่าก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมาครับรู้สึกวิตกกังวลเป็นอย่างมากเขาเลยหยุดอยู่กับพี่เพราะไม่อยากจะเดินหลงป่าไปไกลๆซี่และเควิน ก็บอกนะครับว่าแม่น้ำอยู่แค่ข้างหน้านี่เองข่าวคงจะรออยู่ที่นั่น

ขนาดนั้นเองก็มีเสียงเหมือนสัตว์ใหญ่กำลังตรงมาที่ภูเขาตอนนี้ทั้ง 3 คนขวัญเสียเป็นอย่างมากเพราะว่าสัตว์ตัวนั้นก็เป็นแค่ตัวที่ชาวบ้านชุมผ่านมาเท่านั้นเองห่วงเขาก็เลยถามทางไปแม่น้ำกับชาวบ้านเหมือนพวกเขาตามมาจนทันคราวผ่าเฟืองหน้าของพวกเขาก็คือหมู่บ้านของชาวพื้นเมืองพวกเขาได้เข้าไปพักในหมู่บ้านนั้นชาวบ้านก็ดูแลพวกเราเป็นอย่างดีครับเควิน ได้เก็บภาพสวยๆจากพวกเด็กๆมาคัดไปใช้ยาที่เขานำมารักษาให้กับชาวบ้านมันทำให้พวกเขามีความสุขเป็นอย่างมาก

จนเช้ารุ่งขึ้นพวกเขาจึงออกเดินทางต่อตื่นชมกับความสวยงามของธรรมชาติระหว่างทางเราได้ภาพถึงสิ่งที่มนุษย์ทำลายธรรมชาติกำลังจะเข้าสู่ยุคของเครื่องจักรเขาใดแสดงจุดยืนต่อต้านเรื่องนี้มากไปหน่อยมันทำให้เขาเป็นที่ต้องการของรัฐบาลครับนี่คือสิ่งที่ใช้ปริศนาได้เผยออกมาและดูเหมือนว่าตอนนี้ทั้ง 3 คนยังไม่ได้สนใจอะไรกับเรื่องนี้ครับขนาดนั้นเองคราวได้ยกปืนไรเฟิลขึ้นมาประทับบ่าและยิงไม่โดนลิงตัวนึงตกลงมาจากต้นไม้ในคืนนั้นลิงตัวนั้นจึงตกเป็นอาหารของพวกเขาครับแต่ว่าตอนแรกทั้งสามคนรู้สึกสะอิดสะเอียนเกินที่จะกินแต่เมื่อได้ลิ้มลองกดว่ามันเป็นเนื้อที่อร่อยที่สุด ไม่ยอมกินก่อนจะเข้านอนคราวนี้เดือนกับทุกคนว่าให้ดูแลกองไฟให้ดีๆเพราะที่ไหนมีลิงเหลือมันก็จะตามมาและเราก็เป็นเพียงเล่นโง่ 4 ตัวเท่านั้นเอง

วันต่อมาดูเหมือนว่ามาคัดจะเริ่มเดินไม่ไหวหรอกครับเขาโดนรองเท้ากัดจนเป็นแผลเวอะหวะยอดตีกับเควินคุยกันลับหลังมาครับว่า เป็นเหมือนผู้หญิงที่เอาแต่ออมและในคืนนั้นบรรยากาศรอบกองไฟก็ไม่มีใครเข้าไปนอนขนาดนั้นเองมาคัดได้บอกกับพี่ว่าเขาไม่ผิดที่เขาตามไม่ทันกับเขามันเป็นแบบนี้และเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหมย้อนตีได้บอกเพื่อนเขาครับว่าทุกอย่างเหมือนเดิมและในคืนนั้นพี่ต้องนอนฟังเสียงร้องไห้ของมาคัดอย่างนะครับท่านผู้ชมเช้าวันต่อมาเขาปรึกษากันว่าจะเอายังไงต่อเนื่องจากตอนนี้มาคัดเดินไม่ไหวแล้วขาวเลยบอกว่าเราต้องรอให้มาคัดหายซะก่อนจากนั้นค่อยเดินทางกลับเพราะว่าโยตี้กับเควินไม่อยากจะกลับครับ

เควินเลยเสนอให้ต่อแพลอกตามนะไปหาเด็กๆในเรื่องนี้เพราะแม่น้ำสายนี้มันอันตรายเกินไปครับแต่เมื่อทำการโหวตพวกเขา 3 คนเลือกเดินทางต่อด้วยการล่องแพอภัยคราวจำใจต้องยอมทำตามครับพวกเขาได้ตัดไม้มาต่อแพจนเสร็จและแล้วก็ถึงเวลาล่องแพไปตามช่วงแรกของการล่องแพเขายืมดำกับความสวยงามของธรรมชาติค่ะว่าไม่นานก็เข้าสู่ช่วงที่กระแสน้ำเชี่ยวพวกเขาช่วยกันพายตามคำสั่งของคาวถวายเควินผู้ซึ่งมีประสบการณ์กับการล่องเรือมาก่อนก็ไม่เห็นด้วยกับเพศชายที่เขาสั่งให้พวกเขาหายไปจึงเกิดการทะเลาะกันเกิดขึ้นครับเรือเข้าฝั่งได้คราวนี้หัวเสียเป็นอย่างมากเขาจึงหนีเข้าป่าไปล่าสัตว์กินคนเดียว

เควินได้บอกกับโยตี้ถึงข้อที่เขาสังเกตได้จากข่าวคราวไม่รู้ทางน้ำเลยด้วยซ้ำและเควินคิดว่าคราวว่ายน้ำไม่เป็นครับในวันต่อมาขณะที่ทุกคนเตรียมจะลงแพคราวได้บอกกับพวกเขาว่าเขาจะไม่กลับลงแพนั้นอีกเป็นเด็ดขาดและเขาจะเดินเท้าไปที่อีพม่าจึงจะใช้เวลาแค่ 3 วันการเดินทางครั้งนี้ก็จะจบสิ้นพราวถามว่าพวกเขาจะไปกับเขาหรือเปล่าถึงจะให้เวลาพวกเขาตัดสินใจครับยอสซี่กับเควินปรึกษากันสองคนว่าพวกเขาจะล่องแพกันไปต่อแต่จะให้มาคัดไปด้วยไม่ได้เพราะเขาจะเป็นตัวถ่วงล้อฟรีเลยไปคุยกับมาคัดครับตอนแรกยืนกรานว่าจะไปกับพวกเขาแต่พอตีบอกว่าถ้างั้นก็ให้มาคัดไปกับเควินเลยเพราะเขาเหนื่อยแล้วกับการเดินทางในครั้งนี้เขาจะกลับไปกับพราวทว่ามาคัดก็ไม่อยากจะไปกับเควินเพียง 2 คนครับจึงยอมที่จะกลับไปกับเรา 

 

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)