head-bannongjok-min
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
วันที่ 19 มกราคม 2022 2:27 AM
head-bannongjok-min
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
หน้าหลัก » นานาสาระ » ลูกสาว เด็กเท่านั้นที่สามารถเอาชนะแม่วัยกลางคนได้

ลูกสาว เด็กเท่านั้นที่สามารถเอาชนะแม่วัยกลางคนได้

อัพเดทวันที่ 1 มกราคม 2022

ลูกสาว เด็กเท่านั้นที่สามารถเอาชนะแม่วัยกลางคนได้ ครั้งหนึ่งเรามีชีวิตที่มืดมิดเพราะลูกไก่ ลูกสาวคนโตแอบเล่นไอแพดตอนดึก และซ่อนตัวอยู่บนเตียงเพื่อเล่นเกม หลังจากที่เราจับได้ เธอยังคงยืนกรานว่าเพื่อนร่วมชั้นของเธอเล่นกันหมด และเธอคงไม่มีอะไรจะคุยด้วยถ้าเธอไม่เล่น เกี่ยวกับข้อกล่าวหาของเราเธอบอกว่า เธอถูกบังคับให้ทำเช่นนั้น โดยบอกว่าเราดูแลเธอเหมือนนักโทษทุกวัน โดยบอกว่าพ่อกับเรารักแค่น้องสาวของเรา

เธอรู้สึกเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่ ในขณะนั้นเราสูญเสียการควบคุมและเอาชนะเธอ เธอยังคงน่าเชื่อถือภายใต้ความรุนแรง และในที่สุดเราก็โทรหาสามีของเราเมื่อเห็นสิ่งนี้ สามีของเราก็กอดลูกสาวและผลักเราออกจากประตู สิ่งที่ทำให้เราไม่สามารถควบคุมได้คือ เรารู้สึกเสียใจกับภาระงานหนักในการเรียนของเธอ และแม้กระทั่งช่วยเธอลดการออกกำลังกาย พิเศษบางอย่างอย่างไม่เต็มใจ แค่หวังว่าเธอจะนอนหลับได้นานขึ้นอีกนิด

อย่างไรก็ตามเธอพยายามอย่างมาก ที่จะเล่นเกมกลางดึก พูดถึงเธอสัก 2 ถึง 3 คำ เธอยังคงโต้เถียงอย่างหนักแน่นว่า คุณจะพบแต่ข้อบกพร่องของเราทั้งวัน คุณไม่เคยเห็นความก้าวหน้าของเราเลย ในสายตาพ่อกับแม่ เราเรียนไม่เก่ง นิสัยไม่ดี มีแต่พี่สาวเธอดีที่สุดในโลก เธอรักเธอคนเดียว จิตสำนึกของสวรรค์และโลก เกี่ยวกับลูกสาวสองคนของเรา เรากับสามีกังวลมากที่สุด และคนที่พยายามมากที่สุดคือ ลูกสาว อย่างไรก็ตามเธอทำผิดด้วยตัวเธอเอง

ลูกสาว

ซึ่งเธอก็ยังมั่นใจมาก เราก็เลยสูญเสียการควบคุม เราเชื่อว่าพ่อแม่ทุกคนที่ตีลูกจะเสียใจภายหลัง คืนนั้นเราพลิกและนอนไม่หลับ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราแสดงกับลูกสาว อย่างไรก็ตามทุกครั้งที่ทำ มันไม่ใช่ความโกรธ แต่เป็นความทุกข์และความเสียใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแสดงนัยน์ตาที่อ่อนแอและหวาดกลัวของเธอ ลูกศรนับพันแทงเข้าที่หัวใจของเธอ อยากจะตบตัวเองสัก 2 ถึง 3 ครั้ง นึกไม่ถึงว่าจะทำเช่นไร เราถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ลูกสาวเมื่อไหร่จะได้เห็นการทำงานหนักของพ่อแม่ พ่อแม่ต้องการอะไร คืนนั้นเราวิตกกังวล เสียใจ หมดหนทาง แม้สิ้นหวัง ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ด้วยความรู้สึกไร้พลังอย่างลึกซึ้ง เราใจร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า พรุ่งนี้อย่าไปสนใจเธอ อย่าคุยกับเธอ อย่าทำอาหารเช้าให้เธอ อย่าส่งเธอไปโรงเรียน อย่างไรก็ตามวันรุ่งขึ้น เราไม่ได้ทำแบบเดียวกัน ยังขอให้เธอลุกขึ้นเพราะกลัวว่าจะถูกครูวิพากษ์วิจารณ์ว่ามาสาย เรากลัวว่าเธอจะไปโรงเรียนด้วยความหิวและไม่สามารถจดจ่อ

การฟังในชั้นเรียนได้ตลอดเช้า เกรงว่าเธอจะผ่านถนน 2 ถึง 3 เส้นเพียงลำพัง เผื่อว่ามีอะไรผิดพลาด ระหว่างทางไปส่งเธอที่โรงเรียน เรายังโกรธอยู่ ชี้ไปที่ถังขยะข้างถนน อดไม่ได้ที่จะถามเธอว่าลูกสาว ถ้าคุณอยากเป็นขยะ แม่ช่วยไม่ได้ จากนั้นเธอก็ไปโรงเรียนอย่างหดหู่ ส่วนเราก็ไปทำงานอย่างหดหู่ มันคือความรู้สึกแบบไหนกันนะ แม้จะโดนคนห้าล้านที่ตกลงมาจากฟากฟ้า เราก็ไม่สามารถหัวเราะออกมาด้วยความหงุดหงิดได้

ถ้ายังไม่เคยเป็นแม่สักครั้ง ยังไม่พอที่จะพูดถึงว่าเสียความรู้สึกยังไง เราคิดว่าหลังจากบทเรียนนี้ ลูกสาวจะเชื่อฟังและประพฤติตนเหมือนเมื่อก่อน หากพลาดเธอจะทำได้ดีในช่วงระยะเวลาหนึ่ง แต่เราไม่ได้คาดหวังว่าลูกสาวจะเมินเราหลังจากความรุนแรง เมื่อพ่อคุยกับเธอ เธอก็แค่ดม ไม่ว่าเธอจะพอใจน้องสาวของเธอแค่ไหน เธอก็มองตาเปล่า หากน้องสาวของเธอบังเอิญไปสัมผัสสิ่งของของเธอ เธอก็โกรธและอยากจะทำทันที

ครอบครัว 4 คนอารมณ์ของทุกคนอยู่ที่จุดเปลี่ยนของการติดไฟและการระเบิด สิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุดคือ เราต้องการผ่อนคลายความสัมพันธ์กับลูกสาว และเราต้องการห่มผ้าห่มให้เธอ และกอดเธอก่อนที่เธอจะเข้านอน อย่างไรก็ตาม เธอซุกผ้านวมไว้แน่นแล้วพูดกับเราอย่างว่างเปล่าว่า แม่ไปช่วยน้องสาวเราที เราอาจจะไม่ใช่เด็กที่คุณชอบ หลังจากนั้นเขาก็ตอบกลับอย่างแข็งทื่อ ออกไปและอย่าลืมปิดประตูให้เรา

เมื่อเรากลับถึงห้องในวันนั้น น้ำตาของเราก็ไหลออกมาจนหมด เรายังรู้สึกผิดมาก แม้จะสิ้นหวัง ขณะนั้นเอง เราค้นพบว่าเมื่อแม่เป็นแม่ แม่ไม่กลัวแม้ลูกจะทำผิดทุกอย่าง สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือเธอปิดประตูหัวใจมาหาคุณและหยุดรักคุณ เมื่อคนทำผิด ประตูแห่งความทรงจำจะค่อยๆเปิดออก ในวัยหลังอายุ 85 เหตุผลที่เรามีลูกคนที่สองนั้นจริงๆแล้ว เพราะพ่อแม่ของเราปฏิบัติต่อวัยเด็กของเราแตกต่างไปจากนี้ เมื่อเราเกิด พ่อแม่ของเรายุ่งมาก และฝากเราไว้กับคุณยายที่ประเทศ

จนกระทั่งชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่เรากลับมาจากชนบท ในสายตาของพ่อแม่ นิสัยชีวิตเราไม่ดี บุคลิกก็ดูเคอะเขิน และน้องสาวที่อายุน้อยกว่า 3 ขวบไม่เหมือนแม่ ในความทรงจำของเราพ่อแม่ของเราพูด และหัวเราะกับน้องสาวของเราเสมอ แต่สำหรับเราพวกเขาวิพากษ์วิจารณ์ และวิพากษ์วิจารณ์อย่างไม่รู้จบ เราคิดเสมอว่าในบ้านนั้น เราฟุ่มเฟือย แม้ว่าตอนนี้เรากับน้องสาวจะโตแล้ว พ่อแม่ของเราก็ยังมอบความรัก และความเอาใจใส่ทั้งหมดของเรา

ซึ่งรวมทั้งสิ่งของเครื่องใช้ให้น้องสาวของเราด้วย เพราะพวกเขาคิดว่าเราไม่คุ้นเคยกับพวกเขา พวกเขาสามารถพึ่งพาน้องสาวของเราได้เท่านั้น ที่จะจัดหาพวกเขาในอนาคต ตั้งแต่เรายังเด็ก ความอบอุ่นเพียงแหล่งเดียวของเราคือคุณย่า ตอนที่เรายังเป็นเด็ก คุณยายทิ้งอาหารที่ดีที่สุดไว้ให้เราที่บ้าน สิ่งสำคัญคือคุณย่ามอบความรักที่ไม่เห็นแก่ตัวให้เรามากที่สุด แม้ว่าเราจะทำอะไรผิด คุณยายของเราก็จะพูดนอกเหนือจากวินัยว่า ลูกๆจะไม่มีข้อผิดพลาดได้อย่างไร

หลายปีที่ผ่านมาเมื่อใดก็ตามที่ต้องเผชิญกับความพ่ายแพ้ วิธีที่ดีที่สุดในการคืนเลือดไม่ใช่การขอความช่วยเหลือจากพ่อแม่ แต่ให้กลับไปหาคุณยาย แม้ว่าคุณจะเห็นต้นพุทรา อยู่หน้าบ้านเก่าของคุณย่าแต่ไกล และได้กลิ่นดอกไม้ไฟของบ้านเก่าของคุณย่าตลอดหลายปี คุณก็จะมีกำลังมากขึ้นในการรับมือ กับความทุกข์ยากของชีวิต เหมือนกับการได้รับความรักแบบไม่มีเงื่อนไขจากคุณยาย ที่เรารู้ว่าการรักอย่างไม่มีเงื่อนไขสำคัญ ต่อชีวิตของลูกเพียงใด

ดังนั้น เราจึงให้กำเนิดลูกสาว ต้องการพิสูจน์ด้วยการกระทำของเราว่า เราสามารถปรับระดับชามน้ำและปล่อยให้ลูกๆของเราเติบโตอย่างอิสระ ในวงกลมแห่งความรัก เป็นผู้ใหญ่ที่มีความมั่นใจและรักใคร่ และใช้ชีวิตที่ธรรมดาแต่มั่นใจและมีความสุขอย่างยิ่ง

อ่านต่อได้ที่ >>  แต่งงาน อธิบายเกี่ยวกับเหตุใดเราจึงควรภักดีต่อการแต่งงาน

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)
โรงเรียนบ้านหนองจอก(จิตติ-บุญศรี)